سگتون دیشب یه تکه پیتزای چرب از روی میز قاپید و خورد. امروز صبح بیحال و گوشهگیره، استفراغ میکنه، شکمش رو جمع کرده و وقتی دست میزنین به شکمش، ناله میکنه. یا گربهتون که چند روزه بیاشتها شده، فقط یه گوشه چمباتمه زده و تکون نمیخوره. اینا میتونن علائم پانکراتیت باشن — "طوفان التهابی" در لوزالمعده. پانکراس (لوزالمعده) غدهای باریک و برگمانند در کنار duodenum (ابتدای روده باریک) که دو وظیفه حیاتی داره: ۱) ترشح آنزیمهای گوارشی (آمیلاز برای کربوهیدرات، لیپاز برای چربی، پروتئاز برای پروتئین) به داخل روده، ۲) ترشح هورمونهای انسولین و گلوکاگون به خون برای تنظیم قند. در پانکراتیت، این آنزیمهای گوارشی بجای اینکه در روده فعال بشن، پیش از موعد در داخل خود پانکراس فعال میشن و بافت پانکراس رو "هضم" میکنن — پدیدهای به نام "خودخورگی" (Autodigestion). این التهاب میتونه از یه حمله خفیف و خودمحدودشونده تا یه نکروز هموراژیک برقآسا با نرخ مرگومیر بالا متغیر باشه. بیاین این بیماری پیچیده رو عمیق بررسی کنیم.
پانکراس سالم مکانیسمهای محافظتی متعددی داره تا آنزیمهای گوارشی رو بصورت غیرفعال (زیموژن) ذخیره کنه و فقط در روده فعال بشن: ۱) آنزیمها در گرانولهای درونسلولی جدا از لیزوزومها ذخیره میشن. ۲) مهارکنندههای پروتئاز (مثل α1-antitrypsin) در بافت پانکراس وجود دارن. ۳) pH و کلسیم داخل سلولی دقیقاً تنظیم میشه. در پانکراتیت، یه اتفاق trigger (محرک) باعث همجوشی نابجای گرانولهای زیموژن با لیزوزومها میشه. لیزوزومها حاوی کاتپسین B هستن که تریپسینوژن رو به تریپسین فعال تبدیل میکنه. تریپسین مثل "کلید اصلی" عمل میکنه و تمام پروتئازهای دیگه رو فعال میکنه. نتیجه: التهاب، ادم، خونریزی، نکروز (مرگ بافتی) پانکراس. اگه التهاب از کنترل خارج بشه، سندرم پاسخ التهابی سیستمیک (SIRS) و نهایتاً نارسایی چندارگانی (MODS) ایجاد میشه.
پانکراتیت گربهها بسیار موذیتر از سگهاست. استفراغ و دلدرد ممکنه وجود نداشته باشه. شایعترین علامت: بیحالی + بیاشتهایی. گربه فقط یه گوشه چمباتمه میزنه و تکون نمیخوره. کاهش وزن و یرقان هم شایعه.
پانکراس ملتهب بزرگ، هیپواکوژن (تیره) و با حاشیه نامنظم دیده میشه. چربی اطراف پانکراس (مزانتر) هایپراکوژن و روشن میشه (التهاب چربی). مایع آزاد اطراف پانکراس. سونوگرافی همچنین انسداد مجرای صفراوی (عوارض پانکراتیت) رو هم بررسی میکنه.
پانکراتیت درمان دارویی اختصاصی نداره — درمان، "حمایتی" و "علامتی" است:
سنگ بنای درمان. پانکراتیت باعث کمآبی شدید، افت فشار خون و کاهش پرفیوژن پانکراس میشه که خودش نکروز رو بدتر میکنه. سرم رینگر لاکتات یا نرمال سالین با سرعت نگهدارنده + محاسبه کمبود. در موارد شوک، بولوس ۲۰-۳۰ ml/kg. هدف: بازگرداندن حجم داخل عروقی، پرفیوژن پانکراس، و دفع واسطههای التهابی.
پانکراتیت بشدت دردناکه. کنترل درد فقط برای راحتی بیمار نیست — درد خودش باعث تشدید التهاب (از طریق کاتکولامینها و کورتیزول) میشه. داروها: بوپرنورفین (اپیوئید) خط اول. فنتانیل پچ (چسب پوستی) برای درد شدید. متوکلوپرامید (علاوه بر ضدتهوع، اثر ضد درد احشایی هم داره). NSAIDها (مثل ملوکسیکام) با احتیاط و فقط بعد از اصلاح کمآبی (خطر نارسایی کلیه).
قدیم میگفتن "پانکراس رو استراحت بدین، چند روز ناشتا کنین". این تفکر دیگه منسوخ شده. شواهد نشون میدن تغذیه زودهنگام (ظرف ۲۴-۴۸ ساعت) مرگومیر رو کاهش میده، سد روده رو حفظ میکنه (جلوگیری از انتقال باکتری از روده به خون)، و آتروفی پرزهای روده رو کم میکنه. اگه حیوون خودش نمیخوره: لوله تغذیه بینی-مری (Nasoesophageal Tube) یا لوله مری (Esophagostomy Tube). رژیم کمچرب و آسانهضم (مثل Hill's i/d Low Fat یا Royal Canin Gastrointestinal Low Fat).
پانکراتیت خفیف تا متوسط: با درمان حمایتی، اکثر بیماران ۳-۷ روزه بهبود پیدا میکنن. پانکراتیت نکروزان شدید با SIRS/MODS: نرخ مرگومیر ۴۰-۶۰٪. عوارض بلندمدت: دیابت (تخریب سلولهای بتا)، نارسایی اگزوکرین پانکراس (EPI) که با کاهش وزن و اسهال چرب تظاهر میکنه.
SPEC cPL (Specific Canine Pancreatic Lipase) تنها لیپازی رو اندازه میگیره که منحصرا از پانکراس ترشح میشه، برخلاف آمیلاز و لیپاز معمولی که از معده، کبد و کلیه هم میتونن بالا برن و اختصاصیت پایینی دارن. حساسیت SPEC cPL حدود ۸۳-۹۳٪ و اختصاصیتش ۸۲-۹۶٪ است. مقادیر: نرمال زیر ۲۰۰ µg/L، مشکوک ۲۰۰-۴۰۰ µg/L، تشخیصی پانکراتیت بالای ۴۰۰ µg/L. تست سریع SNAP cPL هم وجود داره که توی مطب ظرف ۱۰ دقیقه جواب میده (کیفی). برای گربه ها معادلش SPEC fPL هست.
این تفکر قدیمی کاملا منسوخ شده. قبلا توصیه میشد چند روز حیوون رو ناشتا نگه دارن تا پانکراس استراحت کنه. امروزه میدونیم تغذیه زودهنگام (ظرف ۲۴-۴۸ ساعت) مرگ و میر رو کاهش میده. چرا؟ چون تغذیه: ۱) سد دفاعی روده رو حفظ میکنه و از انتقال باکتری های روده به خون (Bacterial Translocation) جلوگیری میکنه، ۲) آتروفی پرزهای روده رو کم میکنه، ۳) پروتئین لازم برای ترمیم بافت رو فراهم میکنه. اگه حیوون خودش غذا نمیخوره، از لوله تغذیه (Nasoesophageal یا Esophagostomy) استفاده میشه. رژیم باید کم چرب و آسان هضم باشه.
تفاوت های مهم: ۱) علت: در سگ ها تغذیه پرچرب شایعترین محرکه، در گربه ها اغلب ایدیوپاتیک (ناشناخته). ۲) علائم: سگ ها استفراغ و دل درد شدید دارن، گربه ها ممکنه فقط بی حال و بی اشتها باشن بدون استفراغ. ۳) همراهی: در گربه ها پانکراتیت اغلب همراه با کلانژیت (التهاب مجاری صفراوی) و لیپیدوز کبدی دیده میشه (سه گانه التهابی گربه - Triaditis). ۴) تست: SPEC fPL (نه cPL) برای گربه ها استفاده میشه. لیپاز معمولی در گربه تقریبا بی فایده است.
سگ هایی که پانکراتیت حاد داشتن، باید مادام العمر رژیم کم چرب داشته باشن (چربی زیر ۱۰-۱۵٪ ماده خشک). غذاهای تجویزی مناسب: Hill's i/d Low Fat، Royal Canin Gastrointestinal Low Fat، Purina EN Low Fat. هرگز غذای انسانی چرب (کله پاچه، پیتزا، ته چین، پوست مرغ)، تشویقی های چرب، یا استخوان ندین. وعده های غذایی کوچک و مکرر (۳-۴ وعده در روز) بهتر از ۱-۲ وعده بزرگه. از <a href='/disease/obesity-dog-cat/'>چاقی</a> جلوگیری کنین. مکمل امگا ۳ با دوز بالا (مثل روغن ماهی) خاصیت ضدالتهابی داره و مفیده.
بله. پانکراتیت شدید یا مزمن میتونه سلول های بتای جزایر لانگرهانس (که انسولین تولید میکنن) رو تخریب کنه و منجر به <a href='/disease/diabetes-dog-cat/'>دیابت شیرین</a> بشه. این دیابت میتونه موقت باشه (اگه التهاب فروکش کنه و سلول های بتا بازسازی بشن) یا دائم. همچنین پانکراتیت مزمن میتونه سلول های آسینار (که آنزیم های گوارشی تولید میکنن) رو تخریب کنه و باعث نارسایی اگزوکرین پانکراس (EPI) بشه که با کاهش وزن، اسهال چرب و بدبو، و اشتهای زیاد تظاهر میکنه. درمان EPI: مکمل آنزیم پانکراسی (پانکراتین) با هر وعده غذا.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر