سگ ۴ سالهتون که عاشق شنا کردن توی استخر پارک و آببازی توی جویهاست، این چند روزه تب کرده، استفراغ میکنه، بیحال و افسردهست. چشمهاش و لثههاش زرد شدن و ادرارش قهوهای تیره شده. آزمایش خون نشون میده کلیههاش از کار افتادن و کبدش هم درگیر شده. دامپزشک میپرسه: "با آب راکد یا جوندگان تماس داشته؟" این سناریوی کلاسیک لپتوسپیروزه — یه بیماری باکتریایی مشترک بین انسان و حیوان که میتونه از یه تب خفیف تا نارسایی چندارگانی و مرگ متغیر باشه. لپتوسپیروز در ایران بومی (اندمیک) محسوب میشه، مخصوصاً در استانهای شمالی (گیلان، مازندران) به خاطر رطوبت بالا، شالیزارها و جمعیت بالای جوندگان. نکته هشداردهنده: این بیماری از سگ به انسان قابل انتقاله و میتونه در انسان هم بیماری شدید (Weil's Disease) ایجاد کنه. بیاین این بیماری مهم رو تخصصی بررسی کنیم.
باکتری Leptospira interrogans یه اسپیروکت (باکتری مارپیچی شکل) با بیش از ۲۵۰ سرووار (Serovar) مختلفه. هر سرووار میزبان مخزن (Reservoir Host) خاصی داره که باکتری رو بدون اینکه خودش بیمار بشه، در کلیههاش حمل میکنه و از طریق ادرار دفع میکنه. مهمترین سرووارهای بیماریزا در سگ:
باکتری بعد از ورود به خون (Bacteremia)، به سرعت در ارگانهای هدف (کلیه، کبد، طحال، چشم، رحم، مغز) مستقر میشه و تکثیر پیدا میکنه. آسیب بافتی عمدتاً ناشی از واسکولیت (التهاب عروق خونی) ناشی از توکسینهای باکتریاییه. کلیه: نکروز توبولار حاد ← نارسایی حاد کلیه. کبد: نکروز سانتریلوبولار ← یرقان و نارسایی کبد. عروق: واسکولیت ← پتشی، خونریزی، DIC.
لپتوسپیروز یه بیماری مشترک (Zoonosis) و تهدیدی جدی برای سلامت انسانه. راه انتقال: تماس پوست یا مخاطات با ادرار سگ آلوده، یا آب/خاک آلوده به ادرار. در انسان: طیف بالینی از تب و سردرد خفیف (شبیه آنفولانزا) تا بیماری وایل (Weil's Disease) با یرقان، نارسایی کلیه، خونریزی ریوی و مرگ. اقدامات احتیاطی: هنگام تمیز کردن ادرار سگ مشکوک، دستکش بپوشین. با وایتکس رقیق (۱:۱۰) محیط رو ضدعفونی کنین. دستها رو مرتب بشورین. سگ تحت درمان تا ۴۸-۷۲ ساعت بعد از شروع آنتیبیوتیک همچنان میتونه باکتری دفع کنه.
لپتوسپیروز یه بیماری مشترک (زئونوز) با اهمیت بالای بهداشت عمومی است. راه انتقال به انسان: تماس مستقیم پوست (حتی پوست سالم) یا مخاطات (چشم، دهان، بینی) با ادرار سگ آلوده، یا تماس با آب و خاک آلوده به ادرار. در انسان، بیماری میتونه از یه تب و سردرد خفیف شبیه آنفولانزا تا بیماری وایل (Weil's Disease) با یرقان شدید، نارسایی کلیه، خونریزی ریوی و مرگ (نرخ مرگ ۵-۱۵٪) متغیر باشه. اقدامات احتیاطی: هنگام تمیز کردن ادرار سگ مشکوک حتما دستکش بپوشین، سطوح رو با وایتکس رقیق (۱:۱۰) ضدعفونی کنین (لپتوسپیرا به وایتکس حساسه)، دست ها رو مرتب بشورین. سگ تحت درمان تا ۴۸-۷۲ ساعت بعد از شروع آنتی بیوتیک همچنان باکتری دفع میکنه.
واکسن لپتوسپیروز در دسته واکسن های Non-Core (غیرضروری برای همه سگ ها) قرار داره، ولی برای سگ های در معرض خطر شدیدا توصیه میشه. سگ های پرخطر: سگ های شکاری، سگ های مزرعه و گاوداری، سگ هایی که دسترسی به آب های راکد (جوی، استخر، شالیزار) دارن، سگ هایی که در مناطق پرجونده زندگی میکنن. در استان های شمالی ایران (گیلان، مازندران) به خاطر رطوبت بالا و شالیزارها، واکسیناسیون لپتوسپیروز تقریبا برای همه سگ ها توصیه میشه. واکسن ۴ ظرفیتی (سرووارهای Canicola, Icterohaemorrhagiae, Grippotyphosa, Pomona) بصورت سالیانه تزریق میشه. ایمنی واکسن حدود ۱۲-۱۸ ماه دوام داره و برخلاف واکسن های ویروسی، ایمنی دایم ایجاد نمیکنه.
تست طلایی: PCR (واکنش زنجیره ای پلیمراز) روی خون (در فاز حاد، هفته اول بیماری) یا ادرار (در فاز مزمن). PCR DNA خود باکتری رو شناسایی میکنه و خیلی حساس و اختصاصیه. تست سرولوژی: MAT (تست آگلوتیناسیون میکروسکوپی). آنتی بادی های سرم رو علیه پنل سرووارهای مختلف اندازه میگیره. تیتر ۱:۸۰۰ یا بالاتر تشخیصیه. چالش های تشخیصی: ۱) لپتوسپیروز میتونه شبیه خیلی از بیماری های دیگه (نارسایی کلیه با علت دیگه، مسمومیت، <a href='/disease/tick-borne-diseases-dogs/'>بیماری های کنه</a>) باشه. ۲) واکسیناسیون قبلی تیتر MAT رو بالا میبره. ۳) PCR فقط در هفته اول بیماری روی خون مثبته. ۴) گربه ها بندرت علائم بالینی نشون میدن ولی میتونن ناقل باشن.
درمان آنتی بیوتیکی: داکسی سایکلین ۵-۱۰ mg/kg هر ۱۲ ساعت برای ۱۴ روز. پاسخ بالینی معمولا ظرف ۲۴-۴۸ ساعت شروع میشه (قطع تب، بهبود حال عمومی). پیش آگهی بستگی به شدت درگیری کلیه و کبد داره: فرم خفیف: با درمان حمایتی (سرم تراپی) + داکسی سایکلین، بیش از ۹۰٪ بهبودی کامل. فرم شدید با نارسایی حاد کلیه و الیگوری/آنوری (کاهش یا قطع ادرار): نرخ مرگ ۲۰-۴۰٪ حتی با دیالیز صفاقی. فرم با DIC (انعقاد منتشر داخل عروقی): پیش آگهی بسیار بد. نکته: حتی بعد از بهبودی بالینی، سگ میتونه ماه ها باکتری رو از طریق ادرار دفع کنه. کشت ادرار یا PCR ادرار باید ۲-۴ هفته بعد از پایان درمان چک بشه.
گربه ها بطور طبیعی نسبت به لپتوسپیروز مقاوم تر از سگ ها هستن و بندرت علائم بالینی نشون میدن. ولی میتونن از طریق شکار جوندگان آلوده (موش) به باکتری آلوده بشن و بصورت تحت بالینی (بدون علامت) باکتری رو از طریق ادرار دفع کنن و به مخزن بیماری تبدیل بشن. علائم در گربه (نادر): تب، بی حالی، پلی اوری/پلی دیپسی (شبیه <a href='/disease/kidney-disease-dog-cat/'>نارسایی کلیه</a>). تشخیص و درمان: مشابه سگ (PCR ادرار، داکسی سایکلین). در گربه های شکارچی و ولگرد، لپتوسپیروز رو باید در لیست تشخیص های افتراقی نارسایی کلیه حاد در نظر داشت.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر