یه روز صبح از خواب بیدار میشین و میبینین شکم سگ یا گربهتون انگار باد کرده، شل و ول و آویزونه. نفس نفس میزنه، بیحاله و شاید حتی غذا هم نخوره. این میتونه یه وضعیت خطرناک به نام آسیت (Ascites) یا آب آوردن شکم باشه. آسیت یه بیماری مستقل نیست، بلکه نشونهایه از یه مشکل جدی داخلی که باعث شده مایع توی فضای شکم جمع بشه. این مایع میتونه خونابه، لنف، صفرا یا حتی ادرار باشه. نکته طلایی: آسیت همیشه یه اورژانسه و هرگز نباید با چاقی یا پرخوری اشتباه گرفته بشه. بیاین با هم بررسی کنیم چه چیزایی باعث این وضعیت میشن.
آسیت یعنی تجمع غیرطبیعی مایع در فضای صفاقی (پریتوئن) که همون فضای داخل شکمه. توی حالت عادی، مقدار خیلی کمی مایع بین پردههای شکم وجود داره که مثل روانکننده عمل میکنه. ولی وقتی این مقدار از حد بگذره، شکم متورم و پُر از مایع میشه. جنس این مایع خیلی مهمه و میتونه سرنخ اصلی تشخیص باشه: مایع شفاف (Transudate) معمولاً مال نارسایی قلبی یا کبدیه، مایع کدر و چرکی (Exudate) مال عفونت یا سرطان، و مایع خونی مال ضربه یا تومور پاره شده.
لیست علتهای آسیت طولانی و متنوعه. از نارسایی قلبی که نمیتونه خون رو پمپاژ کنه تا کبدی که پروتئین کافی نمیسازه. بیاین مهمترینهاش رو بررسی کنیم.
شایعترین علت آسیت در سگها، مخصوصاً نژادهای مستعد مثل کاوالیر کینگ چارلز و دوبرمن. وقتی سمت راست قلب نتونه خون رو به ریهها پمپاژ کنه، خون پشت قلب جمع میشه و فشار هیدرواستاتیک توی عروق بالا میره. نتیجه: نشت مایع از عروق به فضای شکم. علائم همراه: سرفه (مخصوصاً شبها)، تپش قلب نامنظم، تنگی نفس، لثههای رنگپریده یا بنفش و ورم پاها. آسیت قلبی معمولاً با تجمع مایع توی ریهها (ادم ریوی) هم همراهه که تهدیدکننده زندگیه.
کبد کارخانه پروتئینسازی بدنه. وقتی کبد از کار بیفته (سیروز، هپاتیت مزمن، تومور)، پروتئین آلبومین خون پایین میاد. آلبومین مثل آهنربا آب رو توی عروق نگه میداره. بدون آلبومین، آب از عروق نشت میکنه و توی شکم جمع میشه. همچنین کبد بیمار فشار خون پورتال (ورید باب) رو بالا میبره که اینم نشت مایع رو بدتر میکنه. علائم همراه: زردی (یرقان)، بیاشتهایی و کاهش وزن، استفراغ، اسهال و بوی بد دهان.
سندرم نفروتیک یه بیماری کلیویه که باعث دفع شدید پروتئین از ادرار میشه. بدن پروتئین حیاتی رو از دست میده و آلبومین خون افت میکنه. نتیجه: آسیت، همراه با ورم صورت و دست و پا. بیماریهای التهابی روده (IBD) و لنفانژکتازی (بیماری عروق لنفاوی روده) هم با دفع پروتئین از روده باعث آسیت میشن. آزمایش ادرار و خون میتونه این مشکلات رو تشخیص بده.
تومورهای کبد، طحال، مثانه، تخمدان یا غدد لنفاوی شکمی میتونن باعث آسیت بشن. مکانیسمش متنوعه: انسداد عروق لنفاوی، خونریزی از تومور پاره شده (همانژیوسارکوم طحال یه اورژانس مرگباره)، یا التهاب ناشی از متاستاز. آسیت ناشی از سرطان معمولاً سریع پیشرفت میکنه و با کاهش وزن شدید و بیحالی همراهه. بررسی مایع شکمی زیر میکروسکوپ (سیتولوژی) میتونه سلولهای سرطانی رو نشون بده.
FIP (پریتونیت عفونی گربهسانان) یه بیماری ویروسی کشنده در گربههاست که توسط نوع جهشیافته کروناویروس گربهها ایجاد میشه. فرم مرطوب (Wet FIP) با تجمع مایع زرد و چسبناک در شکم و قفسه سینه مشخص میشه. گربههای جوان (زیر ۲ سال) بیشتر درگیر میشن. علائم: تب مقاوم به آنتیبیوتیک، بیاشتهایی، کاهش وزن و شکم بادکرده. قبلاً FIP حکم مرگ داشت، ولی امروز با داروهای ضدویروس جدید (GS-441524) امید به درمان هست.
تصادف با ماشین، افتادن از ارتفاع یا ضربه شدید به شکم میتونه باعث پارگی طحال، کبد یا عروق بزرگ شکمی بشه. خون توی شکم جمع میشه و شوک هموراژیک ایجاد میکنه. این یه اورژانس مطلق و تهدیدکننده زندگیه. لثهها سفید، تنفس سریع، نبض ضعیف و شکم متورم و دردناک. نیاز به جراحی اورژانسی داره.
آسیت همیشه واضح نیست. گاهی تدریجی شروع میشه و صاحب فکر میکنه حیوون چاق شده. این علائم رو جدی بگیرین:
آسیت رو نمیشه توی خونه درمان کرد. حیوون باید سریعاً به دامپزشکی بره. دامپزشک اول با سوزن از مایع شکم نمونهبرداری میکنه (آسپیراسیون تشخیصی). نوع مایع (شفاف، کدر، خونی) مسیر تشخیص رو مشخص میکنه. بعدش آزمایش خون، سونوگرافی شکم، اکوکاردیوگرافی قلب و گاهی بیوپسی انجام میشه.
اگه مایع زیادی جمع شده و حیوون به سختی نفس میکشه، دامپزشک مایع رو با سوزن تخلیه میکنه. این کار فشار رو از روی دیافراگم برمیداره و حیوون میتونه نفس بکشه. ولی این فقط یه درمان موقتیه. اگه علت اصلی درمان نشه، مایع دوباره جمع میشه. تخلیههای مکرر پروتئین بدن رو هم دفع میکنه و وضعیت رو بدتر میکنه.
فورزماید (لازیکس) و اسپیرونولاکتون داروهای ادرارآوری هستن که برای آسیت قلبی تجویز میشن تا آب اضافی بدن دفع بشه. دوزش باید دقیقاً توسط دامپزشک تنظیم بشه. ادرارآورها برای آسیت کبدی یا FIP فایده ندارن و حتی میتونن مضر باشن. دادن خودسرانه داروی ادرارآور میتونه باعث نارسایی کلیه و مسمومیت بشه.
چون آسیت خودش یه علامته، پیشگیری یعنی پیشگیری از بیماریهای زمینهای:
این دو تا رو اشتباه گرفتن میتونه مرگبار باشه! آسیت تجمع مایع در فضای شکمه و شکم شل، آویزون و قابل لمسه. GDV (پیچخوردگی معده) تجمع گاز در معدهست و شکم سفت، طبل مانند و به شدت دردناکه. GDV با تلاش مکرر برای استفراغ بدون خروج چیزی، بیقراری و شوک سریع همراهه و ظرف ۱-۲ ساعت میکشه. آسیت تدریجیتره (مگر در خونریزی حاد). هر دو اورژانسن، ولی درمانشون کاملاً فرق داره.
بستگی به علت اصلی داره. اگه علت بیماری قلبی باشه، با داروهای ادرارآور و قلبی میشه کنترلش کرد، ولی درمان قطعی نیست. اگه کمبود پروتئین باشه، با اصلاح رژیم غذایی میشه پروتئین رو برگردوند. اگه عفونت باشه، با آنتیبیوتیک درمان میشه. ولی اگه سرطان یا FIP باشه، پیشآگهی بدتره. نکته مهم: تخلیه مایع فقط تسکین موقته و درمان اصلی نیست.
هرگز! دوز فورزماید برای سگ و گربه با انسان کاملاً فرق داره و مصرف خودسرانه میتونه باعث کمآبی شدید، افت فشار خون، نارسایی کلیه و <a href='/disease/masmoomiyt-sag/'>مسمومیت</a> بشه. همچنین فورزماید فقط برای آسیت قلبی موثره و در آسیت کبدی یا FIP میتونه مضر باشه. این دارو حتماً باید توسط دامپزشک تجویز و دوزش تنظیم بشه.
ویروس کرونای گربهها (FCoV) که در روده زندگی میکنه، بشدت مسریه و از طریق مدفوع منتقل میشه. ولی فرم جهشیافته FIP خودش معمولاً مسری نیست. یعنی گربه مبتلا به FIP ویروس FIP رو به گربه دیگه منتقل نمیکنه، ولی ویروس کرونای رودهای رو میتونه منتقل کنه که ممکنه در گربه دیگه جهش پیدا کنه. رعایت بهداشت ظرف خاک و ضدعفونی منظم ضروریه.
برای آسیت قلبی: کاوالیر کینگ چارلز (بیماری دریچه میترال)، دوبرمن (کاردیومیوپاتی)، گریت دین و باکسر. برای بیماری کبدی: تریرها و دوبرمن. برای FIP: گربههای اصیل مثل پرشین، بنگال، بریتیش شورتهیر و گربههای پناهگاهی. برای لنفانژکتازی: یورکشایر تریر و لاندسییر. ولی هر نژادی ممکنه درگیر بشه.
🐾 نیاز به مشاوره دامپزشکی داری؟
همین حالا مشاوره بگیر